سیستم های مقاوم در برابر حریق (آتش بند و دودبند)

به کارگیری تجهیزات گوناگون برقی، مکانیکی و مصالح قابل اشتعال و توسعه شبکه های برقی، گازی، احتمال حریق را در ساختمان ها به امری اجتناب ناپذیز تبدیل کرد. حفظ و فعل و مال انسانها و فراهم ساختن ایمنی لازم در برابر آتش سوزی امری ضروری است.

همچنین استفاده از تجهیزات با استقامت بالاتر در مقابل حریق جهت حفاظت از مسیرهای خروج از ساختمان و فرار از حریق و تامین تمهیدات لازم، از بیشترین اهمیت و تاثیر برخوردار است.

اطفاء حریق ساختمان ها به لحاظ سازه ای و تاسیساتی، تابع مقررات و استانداردهای سازمان مهندسی ساختمان می باشد. سیستم های حفاظت در برابر حریق مانع از گسترش و انتشار آن به سایر قسمت های ساختمان می شود. در هرحال امکان ایجاد حریق در هر ساختمان وجود دارد؛ بنابراین لازم است به تمام ویژگی ها و مبانی حفاظت توجه کامل شود.

سیستم های مقاوم در برابر حریق (آتش بند و دود بند)

یکی از این مبانی، عایق بندی می باشد. در ابتدا بایستی قسمتهای مختلف ساختمان را بررسی کرده و بخش هایی که تحت تاثیر حریق هستند را مشخص کرده و سیستم های عایق بندی را به صورت متمرکز درآن قسمت ها اجرا کرد.

از دیگر مبانی حفاظت، پیش بینی راه های خروج اضطراری می باشد. این راه های خروجی اضطراری باید به گونه ای طراحی شود که آتش و دود به این فضاها نفوذ نکند و امکان دسترسی امن به خارج از ساختمان در مواقع اضطراری وجود داشته باشد. به همین دلیل بایستی منبع تغذیه سیستم های روشنایی اضطراری و آلارم و … در برابر حریق محافظت شود و تا زمان استاندارد، تاسیسات الکتریکی و مکانیکی می بایست در برابر آتش مقاومت کند و تخریب نشود.

 یکی از مهم ترین موارد مرگ و میر در هنگام آتش سوزی، مسمومیت ناشی از دود حاصل ازآتش می باشد. به همین دلیل مسیرهای نجات و فرار بایستی تحت هر شرایطی قابل استفاده باشد. علاوه بر موارد ذکر شده،حفاظت سازه نیز بسیار مهم است. هنگامی که سازه از مقاومت بالایی در مقابل حریق برخوردار باشد، امکان دستیابی به مسیرهای خروج فراهم می شود و افراد زمان کافی برای خروج از ساختمان را خواهند داشت.

استفاده از سینی کابل های مقاوم در برابر حریق، انکربولت ها، ترمینال، جعبه تقسیم و سایر ملحقات آنها که بر اساس استاندارد های سختگیرانه سازمان های مرتبط تولید شده اند، جهت ایمن سازی مناطق مورد نظر، از اهمیت بسزایی برخوردار هستند.